35 χρονια μετα...

Περσι τετοιες μερες ειχα βαλει 3 αναρτησεις.
Σημερα απλα θα τις ενωσω σε μια.




ΤΙΜΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΛΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ.

Εκεινοι εχουν τουλαχιστον κατι να λενε στα παιδια τους. Εμεις μαλλον δεν θα εχουμε απολυτως τιποτα να πουμε.
Αξίζουν (και με το παραπανω) τον απολυτο σεβασμο μας. Να 'στε καλα, σας ευχαριστουμε.


Και δυο βιντεακια

Το πρωτο με τον μοναδικο Ξυλουρη



Και το δευτερο ειναι ενα τραγουδι που σε μενα προσωπικα λεει παρα πολλα





ΑΠΟ ΜΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ, ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΑΛΛΩΣΤΕ ΠΟΛΛΑ ΛΟΓΙΑ.