Ευτυχως, και θα καταλαβετε αργοτερα το γιατι, ηταν στο εκθεσιακο κεντρο MEC, πολυ κοντα στο σπιτι. Σκαρτα 2 χιλιομετρα. Ενω πηγαμε σχετικα νωρις, κατα τις 11 παρα, ενω η εισοδος ηταν απο τις 10, ειχε πολλα αυτοκινητα στο parking.
Και μετα πηραμε το (πολυ χρησιμο) ποτηρακι.
Στην αρχη της αιθουσας, απο την πλαϊνη εισοδο, που ηταν πιο κοντα στο parking, ειχε περιπτερα που αφορουσαν περισσοτερο επαγγελματιες του κρασιου (βαρελια, μηχανηματα, φελλους, μπουκαλια, συντηρητες κρασιου κλπ)
Εδω δυο φωτογραφιες που δειχνουν λιγο απο τον κοσμο που ηταν στην εκθεση. Οσο περνουσε η ωρα, μεγαλωνε το πληθος.
Και μετα μπηκαμε στην "κυριως" εκθεση. Οπου ειχε τους παραγωγους-εκθετες. Εκει με το ποτηρακι που πηραμε στην εισοδο, μπορουσες να δοκιμασεις απο ολα τα καλα. Και τι δεν δοκιμασαμε. Λευκα, κοκκινα, ροζε, λιαστα, αποσταγματα. Δεν δοκιμασαμε πολλα απο γνωστους παραγωγους. Προτιμησαμε να δοκιμασουμε μικροτερους παραγωγους. Βρηκαμε και συγγενη της γυναικας μου, παραγωγο απο το νομο Ηρακλειου. Το μονο οχι καλο για μενα, ειναι οτι πολλα ωραια κρασια μικρων παραγωγων απο πολλες περιοχες (οπως τη Μακεδονια και την Κρητη) δεν μπορει καποιος να τα βρει στην Αττικη ακομα. Ελπιζουμε να ερθουν καποια στιγμη, γιατι πολλα απο αυτα ηταν εξαιρετικα κρασια.
Οπως φαινεται απο την εισοδο μας στην κυριως εκθεση και μετα, δεν τραβηξα φωτογραφιες. Εκτος απο μια.
Μορφη ο "Μπαμπατζιμ" απο κοντα, γιατι τα αποσταγματα του ειναι αγαπημενα απο χρονια.
Απο κει και περα, καμια φωτογραφια. Ειχαμε αρχισει να ζαλιζομαστε για τα καλα. Που μυαλο για φωτογραφιες. Καποια στιγμη σταματησαμε να δοκιμαζουμε γιατι θα ηταν δυσκολη η οδηγηση μετα.
Ευτυχως πολλοι εκθετες ειχαν κατι για να τσιμπησουμε. Κρακερακια, παξιμαδακια, και αρκετα τυρια.
Τελειωνοντας αυτη τη μικρη αναφορα, μας αρεσε πολυ αυτη η εκθεση. Για εμας το κρασι ειναι αγαπημενο χομπι και μας αρεσει να επισκεπτομαστε οινοποιεια στις διαφορες βολτες και εκδρομες που κανουμε. Βρηκαμε αρκετα οινοποιεια της Κρητης που δεν τα ξεραμε και αρκετα απο αυτα θα επισκεφθουμε το καλοκαιρι που θα παμε κατω.
Μερικα μικρα ελαττωματακια.
-Δεν ειχε ενα χωρο για να τσιμπησεις κατι προχειρο, παρα μονο ενα εστιατοριο.
-Δεν ειχε ενα χωρο για να πιουμε ενα εσπρεσσακι στο τελος και να κανουμε και κανα τσιγαρακι.
-Το εισιτηριο ειναι ακριβο.
Πηραμε ομως πολλα προσπεκτους απο παραγωγους και κανα 2 βιβλια. Και ειδαμε και απο κοντα το περιπτερο με τους συντηρητες κρασιου, μια αγορα που θελουμε να κανουμε με την πρωτη ευκαιρια.
Και μια απορια προς οσους ξερουν περισσοτερα απο μας για το κρασι. Υπαρχει τροπος να δοκιμαζει καποιος πολλα κρασια χωρις να κινδυνευει να μεθυσει; (ξερουμε για τον τροπο με το δοχειο, αλλα δεν το καναμε γιατι απλα δεν ειδαμε κανεναν αλλο να δοκιμαζει και να φτυνει).
Θα ξαναπαμε σιγουρα.
Αλλωστε "οινος ευφραινει καρδιαν"

.



