ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...

Τουρκική εισβολή στην Κύπρο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Στις 20 Ιουλίου 1974, σαράντα περίπου χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες, υπο την υποστήριξη της Τουρκικής Αεροπορίας και του ναυτικού εισέβαλαν παράνομα και κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στις βόρειες ακτές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τετρακόσια τέσσερα χρόνια μετά την οθωμανική εισβολή, η σύγχρονη ιστορία της Κύπρου βρίσκεται μπροστά σε μία νέα εισβολή. Η απόβαση των Τουρκικών στρατευμάτων που ολοκληρώθηκε σε δύο φάσεις, με ένα μήνα σχεδόν διαφορά η πρώτη από τη δεύτερη, είχε σαν αποτέλεσμα την παράνομη κατοχή του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας. Περίπου 200,000 εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους, έγιναν πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα, περίπου 4,000 νεκροί, και 1619 δηλώθηκαν αγνοούμενοι. Οι Τούρκοι κατακτούν το 65% της καλλιεργήσιμης έκτασης , το 70% του ορυκτού πλούτου, το 70% της βιομηχανίας, το 80% των τουριστικών εγκαταστάσεων ^[1].

Η Τουρκία υποστήριξε ότι δεν πρόκειται για εισβολή αλλά για “ειρηνική επέμβαση” με σκοπό την επαναφορά του συνταγματικού σκηνικού στη πρίν του πραξικοπήματος κατάσταση. Επίσης η Τουρκία ανακοίνωσε ότι το δικαίωμα για την επέμβαση της ήταν κατοχυρωμένο στη Συνθήκη Εγγυήσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας, συνθήκη που δημιουργήθηκε με σκοπό να διαφυλάσει την ανεξαρτησία, την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας^[2]. Η Συνθήκη Εγγυήσεως δεν δίνει το δικαίωμα ένοπλης παρέμβασης στις εγγυήτριες χώρες, παρά μόνο εάν

1. Εγγυήτρια χώρα χρειάζεται να αμυνθεί σε περίπτωση εισβολής από μια Τρίτη χώρα.
2. Τα Ηνωμενα Έθνη ζητήσουν ένοπλη παρέμβαση από μια εγγυήτρια χώρα
3. Η Κυπριακή Δημοκρατία ζητήσει ένοπλη παρέμβαση και το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών εγκρίνει το αίτημα.

Πότε δεν εγκρίθηκε τέτοιο αίτημα από το Συμβούλιο Ασφαλείας, ποτέ η Κυπριακή Δημοκρατία δεν ζήτησε από την Τουρκία να παρέμβει στρατιωτικά και το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, που συνεδρίασε στη Νεα Υόρκη στις 16 Ιουλίου, δεν είχε πάρει απόφαση. ^[3] Η Τουρκία ενέργησε με βάση τα προ πολλού έτοιμα σχέδια της.

ΣΧΟΛΙΟ: Επειδη εγω (ισως γιατι λογω γονιδιων και αιματος καταγομαι απο 2 διαφορετικες προσφυγικες οικογενειες) ποτέ δεν προκειται να ξεχασω παρομοια θεματα οπως αυτο που εγινε πριν απο 34 χρονια, απλα βαζω μια μικρη αναρτηση στο blog μου. Θα μπορουσα να γραψω πολλα γι' αυτο το θεμα, αλλά δε νομιζω οτι εχει σημασια να μιλαμε για το παρελθον τοσο πολυ. Αυτο που θελω να ευχηθω μεσα απο την καρδια μου στους αδελφους Ελληνες της Κυπρου, ειναι να ζησουν τα αμεσως προσεχη χρονια την επανενωση της μαρτυρικης τους πατριδας. Το πως ας μην το εξετασουμε σημερα. Στο κατω κατω, ας αποφασισουν μονοι τους για τον τοπο τους. Αρκετο κακο τους εχει κανει η "μαμα" Ελλας.